شور وشعور دسته جمعی نیکوکاری
و از حضرت رسول(ص) روایت است كه: «هر كسى در روز قيامت در سايه صدقه خودخواهد بود تا مردم از حساب فارغ شوند» .
این که می گویند بنی آدم اعضای یکدیگرند... فقط یک شعر نیست.جامعه انسانی به لحاظ کارکرد ارتباطات وتاثیرات متقابل واقعا به مانند پیکره و اندام آدم است .هیچکس نمی تواند بگوید من تافته ی جدا بافته هستم و نیازی به ملاحظات اجتماعی ندارم. جامعه خیابان دوطرفه است که عبور از آن بی بازگشت نیست.کسانی که اعتنایی به جامعه ندارند در واقع خود را نادیده گرفته اند چرا که تکامل فرد درگرو رشد اجتماعی اوست.حتی اگر فرد خودش را مصون از تاثیرات اجتماعی بداند که این امری محال است ، خانواده و وابستگانش به نوعی در مسائل ومصائب جامعه درگیر خواهند شد.
آسیب های اجتماعی ناشی از فقر و بلایای اجتماعی ضربات مهلکی به نماد های رشد و توسعه از جمله سلامت روانی ،عفاف و سلامت خانواده ، تربیت و تعالی کودکان و نوجوانان ،تقوا و تزکیه افراد و... می زند .وبه جای آن شاخص هایی از نابسامانی های اجتماعی، مانند جرم و فساد و اعتیاد وعقب ماندگی و... را رونق می دهد.
وقتی پیامبر عزیزما و معصومین (ع) ،توجه به فرو دستان و افتادگان را سر لوحه ی برنامه های خود قرار می دادند ، چه کسی است که بگوید : انجام نیکوکاری بلاعوض دنیوی معنایی عبث و بیهوده دارد؟
از جناب مستطاب نبوى - صلى الله عليه و آله - منقول است كه: «به درستى كهخدائى كه جز او خدائى نيست، دفع مىكند به صدقه، مرض و مصيبت و سوختن وغرق شدن و خانه بر سر فرود آمدن و ديوانگى را.و - آن يگانه آفاق به همين سياق - هفتاد نوع از شر را شمردند كه خداى - تعالى - به بركت صدقه، آنها را دفع مىكند» . (من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 67، ح 1734.) و از حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - مروى است كه: «دوا كنيد بيمارانخود را به صدقه.و دفع نمائيد بلا را به دعا.و طلب روزى كنيد به صدقه.به درستى كهصدقه از ميان زنخ هفتصد شيطان بيرون مىآيد، يعنى چون كسى قصد تصدق كندهفتصد شيطان او را وسوسه مىكنند.و هيچ چيز بر شيطان گرانتر از آن نيست كه: صدقهبه مؤمنى داده شود.و اين صدقه ابتدا به سمتخدا مىرسد پيش از آنكه به دست فقيربرسد» . (من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص ، ح 1730 )
نیکوکاران از محل احسان خود، اول خودرا می سازند چرا که پرداختن به نیاز های خود را یک اولویت دوم قرار دادند و توجه به خواسته ی خدا و رسول را مقدم دانستند. بدون شک خدا نیز این چراغ روشن قلب نیکو کاران را می بیند و پاداشی در خور و شایسته برایشان قرار می دهد که این وعده ی خداست که در قرآن مجید آمده است: هرکس ذره ایی نیکی کند خدا چند برابر به او پاداش می دهد .
نیکوکاران با احسان خود ،باورهای خود به خدا رابه یقین تبدیل می کنند و اعتنایی ندارند به بی اعتنایی دیگران و گاهی جملات مایوس کننده ی آنان که این فعالیت هارا ارزشمند نمی دانند.
و توسعه فعالیت های نیکوکار ی ثمراتی گرانقدر برای فرد و جامعه دارد که مجال بیان و بررسی همه آن موارد از حوصله ما خارج است.
احسان نیکوکاران، دستهای پنهان ناشی از فقر و بی چیزی را از سر جامعه کوتاه می کند . بر آورده شدن حاجات اولیه و ضروری بخشی از افتادگان جامعه آنها را هم سوار قطار زندگی می کند و اندکی از مصائب آنها می کاهد. ازمحل دعای خیر و حقیقی آنها ،خدا خیر و برکت را بر زمین جاری می سازد. و این بزرگترین دستاورد انفاق های خود جوش و دسته جمعی ماست.
امید است این احساس مسئولیت فعالیت در امور انفاق و احسان که یک نیاز ضروری جامعه است هر روزدر افراد بیشتر گردد .جا دارددر خصوص اهدای دو گوسفند ذبح شده در استقبال از ماه ربیع الاول ماه جواد ترین خلق عالم حضرت محمد (ص) از همراهی و همدلی مجموعه دانشکده علوم پزشکی تهران علی الخصوص رئیس محترم دانشکده جناب آقای دکتر چراغی و معاونت محترم آقای هوشمند –سر کار خانم دکتر غیاثوندیان و خانم رئیسی- بانی این نیکوکاری مشارکتی و نیکوکار همیشه فعال سرکار خانم ذو القدر -خانم کرک چی، آقایان نورعلی زاده و خرمی وتمامی کارکنان محترم آن مجموعه تشکر و قدر دانی شود.امید است خدای تعالی در این احسان دسته جمعی خیر و برکت فراوان قرار داده و عمل احسان این مجموعه نزد خدا دیده و پسندیده شود.